Lütfen bekleyin.. Lütfen bekleyin..
Unutmayacağız, unutturmayacağız… Unutursak dilimiz kurusun demiştik.
Unutmadık, unutmaya da niyetimiz yok.
TSK’ya ait savaş uçaklarının Roboski’de 34 sivili bombalayarak katletmesinin üzerinden 4 yıl geçti.
Peki, 28 Aralık 2011 günü yaşanan katliamdan bu yana sorumlular cezalandırıldı mı?
Üç yıl sonra adalet açısından hangi noktadayız?
Geldiğimiz nokta yok. Çünkü bir adım bile ilerleme olmadı ki.
28 Aralık 2011 günü saat 21.39 ila 22.24 arasında, Türk savaş uçakları Irak sınırında kaçakçılık yapan bir grubun üzerine dört adet bomba bıraktı. Grupta 38 erkek ve çocukla en az 50 katır bulunuyordu. Katırlar petrol ve sigara taşıyordu. Sadece dört kişi hayatta kalabildi. Ölenlerden 19’u henüz reşit bile değildi.
Hükümet önce bir kaza olduğunu açıkladı.
Ancak sonradan bu katliamı meşrulaştırmaya çalıştı.
Yapılan savunmalarda kaçakçı grubun PKK militanları olduğu düşünülmüş.
33 yıldır PKK’yle savaşan Türk ordusu, PKK militanlarıyla bir avuç kaçakçıyı nasıl olur da ayırt edemez?
“Acaba PKK mensubu zannedilerek böyle öldürülen başka kişiler de var mı?” sorusu gelmiyor değil akıllara.
Hollanda Ulusal Haber Ajansı ANP'nin Türkiye temsilciliğini de yapan Hollandalı gazeteci Frederıke Geerdınk bile yazdığı kitapta bu durumu şöyle deli getiriyor; “Grupta 38 erkek vardı; halbuki PKK, bütün gerillalar gibi, en fazla sekiz ila 10 kişilik gruplar halinde hareket eder. Kaçakçıların yanlarında 50’ye yakın katır vardı. PKK bazen binek hayvanlarla silah taşısa da, asla 50’sini birden kullanmaz.
Ayrıca kaçakçıların yaşadığı Ortasu (Roboski) ve Gülyazı (Bejuh) köylerinde korucular da yaşıyordu. Korucular askerle temas halindeydi. Ordu, bölgede herhangi bir askeri harekat olacaksa korucuları uyarır ve kaçakçılığı ertelemelerini söyler normalde. Ama 28 Aralık 2011 akşamı herhangi bir uyarı yapılmadı.”
Elin Hollandalısı bile PKK ile ilgili böylesine bilgilere sahipken, bunca yıldır savaştığı düşmanını tanımayan bir TSK düşünemiyorum.
Geerdınk, yazdığı kitapta önemli tespitlerde bulunmuş; “Bombardıman muhtemelen, PKK’nin19 Ekim 2011’de Çukurca Hakkari’de yaptığı, 24 askerin şehit olduğu saldırıyla ilgiliydi. Hükümet ve ordu PKK’den intikam almak istiyordu. Muhtemelen, PKK’nin Irak sınırındaki hareketleri hakkında aldıkları yüzeysel bir istihbaratı, Bahoz Erdal kod adlı PKK komutanı Fehman Hüseyin’in Türkiye’ye geçip saldırı düzenleyebileceğine ve bir grup kaçakçının arasında saklandığına dair kanıt olarak kullandılar.
Söylenene göre, bu istihbarat sadece, iletişim aygıtlarının kullanımında bir artış yaşandığından ibaretti. Ordu kurallarına göre, böylesine bir bilgi, başka istihbarat verileriyle desteklenmediği sürece, askeri bir hamlenin temeli olarak hiçbir zaman kullanılamaz.
Fakat bu yüzeysel bilgi, bir operasyon planlamak için kullanıldı. Eğer Fehman Hüseyin bu grubun içerisinde çıksaydı, devlet 19 Ekim’in intikamını almış olacak ve kaçakçılar, teröre yardım eden veya bizzat terörist olan kişiler olarak gözardı edilecekti. Kimse onları umursamayacaktı.
Ama Erdal’ın bu grubun içinde olmadığı ortaya çıktı. Bu insanların suçsuz sivillerdi. Hükümet bombardımandan hemen sonra saldırıyı bir kaza olarak sunmaya başladı. Aralarında o zamanki içişleri bakanı İdris Naim Şahin’in de olduğu bir grup hükümet yetkilisi, bu köylülerin PKK’ye yardım ettiklerini bile savundu. Ölmeleri kendi suçlarıydı; verilen mesaj buydu.
Katliama ışık tutabilecek önemli belgelere kısa süre içinde ‘devlet sırrı’ damgası basıldı. En önemli belgelerden biri, bombalamadan hemen sonra İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan rapordu. Ancak 11 Ocak 2012’de (yani ancak iki hafta sonra) oluşturulan meclis araştırma komisyonu bu raporu kullanamadı. Raporu sadece görmelerine ve not almalarına izin verildi ama tek bir kopya ya da fotoğraf alamadılar.
Komisyon, hükümet yetkililerinin ve devlet kademelerinin tepe isimleriyle de görüşemedi. Hava Kuvvetleri Komutanı, Genelkurmay Başkanı, savunma ve içişleri bakanları ve (dönemin) başbakanı Erdoğan ifade bile vermedi. Bu arada, komisyonda beş AKP’liye karşılık üç muhalefet partili vekil vardı.
Dolayısıyla yukarıda anlatılan senaryo, köylerde ve kaçakçılık rotasında yapılan araştırmalara, katliamdan kurtulan Servet Encü ve ölenlerin aileleriyle yapılan görüşmelere, meclis araştırma komisyonunun nihai raporuna, Komisyon üyelerinden Ertuğrul Kürkçü (HDP) ve Levent Gök’le (CHP) söyleşilere, onların kendi hazırladıkları raporlara ve biraz mantığa dayanarak, o gece neler olduğunun muhtemel açıklamasıydı.”
Bütün soruşturmalar kapatıldı. Önce sivil mahkeme katliamı araştıracaktı ama sonra dava askeri mahkemeye transfer edildi. Ocak 2014’te, askeri savcı ordunun suçu olmadığına ve yargılanmayacağına hükmetti.
Hükümet tazminat teklif etti ancak hiçbir aile bu parayı almadı. Bir özür bile dilenmedi. Ancak aileler hala ‘Adalet’ arayışını sürdürüyor. Tek istedikleri de bu zaten; Adalet…
Spot: Bütün soruşturmalar kapatıldı. Önce sivil mahkeme katliamı araştıracaktı ama sonra dava askeri mahkemeye transfer edildi. Ocak 2014’te, askeri savcı ordunun suçu olmadığına ve yargılanmayacağına hükmetti.
