Samimiyetsizlik!

Şu sıralar nereye baksan samimiyetsizliğin daniskasını görüyorsunuz.
O kadar çok çelişki var ki, hangisini dillendireyim…
Malum bir süredir şu dünyayı kasıp kavuran Koronavirüs belasından kurtulmak için ‘tam kapanma’ uygulaması var.
Burada amaç; olabildiğince insan sirkülasyonunu azaltmak, teması an aza indirmek ve vakaları aşağı çekmek. 
Şu ana kadar bir çok ülkede denenmiş ve başarı sağlanmış en mantıklı uygulama bu.
Zaten ülkemizde vakalar göründüğü günden beri bir aylık tam kapanma uygulamasını sık sık dile getiren biri olarak destekliyorum.
Aksi taktirde haftasonu kısıtlaması, yaş kısıtlaması, ulaşım kısıtlaması gibi uygulamalar pek bir işe yaramıyor.
Yalnız, tam kapanmada herkesin beklentileri ne yazık ki hayal kırıklığına dönüştü.
Mesela birçok ülkede uygulanan tam kapanmada devlet vatandaşını mağdur etmedi. Esnaflara aylık belli bir miktar hibe ödenek yapıldı. Bizdeki gibi ‘kapat nasıl geçinirsen geçin’ demedi. 
Birçok Avrupa ülkesi işyerini kapatmak zorunda kalan ve en az 5 kişi çalıştıran işletmelere aylık 3 bin Euro maddi yardımda bulundu.
Bizdeki gibi aylık 15 Bin TL kira ödeyen işletmelere aylık 500 TL sadaka vermedi.
Tam kapanma sürecinde evine ekmek götüremeyen o kadar esnaf var ki.  
Mesela teraziler ve berberler bunlardan sadece ikisi.
Her iki meslek grubu da tüm ümidini bayram öncesine bağlamışken, işyerlerini kapatmak zorunda kaldılar.
Bunun gibi örnekleri çoğaltmak mümkün.
İsmi tam kapanma, ancak ilgili ilgisiz birçok kişi dışarıda cirit atıyor.
Resmi ve dini bayramların dört duvar arasına sıkıştırıldığı şu günlerde dışarıda binlerce kişinin katıldığı kutlamalar ve protestoların yapılması akla ziyan görüntüler oluşturuyor.
İzmir’de tedbirlere uymayan bir kadına ceza yazıldıktan sonraki yürükleri sızlatan görüntüyü belki izlemişsinizdir.
Ceza yazıldıktan sonra olduğu yere yığılıyor ve elindeki cep telefonuyla annesine ağlayarak şöyle sesleniyor; “Yazdı gitti, 5 Bin TL cezayı yazdı gitti. Annem, Ben nerden ödeyeceğim?”
Ancak son iki günde farklı şehirlerde yaşanan manzaralar, ‘ne alaka’ dedirten cinsten.  
Malum Adana Demirspor ve Giresunspor uzun yıllar sonra Süper Lig’e çıktılar.
Her iki takımı da kutluyorum. Ancak binlerce kişinin biraraya gelerek sabahlara kadar kutlama yapması neyin kafası arkadaş.
Peki bu duruma izin verenler bunu nasıl anlatacaklar merak ediyorum.
Bir de İsrail’e yönelik protestolarda yaşanan manzara var ki sormayın gitsin.    
Tam bir samimiyetsizlik abidesi.
İnsan sormadan edemiyor; acaba İsrail’i protesto ederken Koronavirüs bulaşmıyor mu?
İsrail’in Filistin halkına yıllardır uyguladığı bu alçaklığın tarifi olamaz.
En sert şekilde telin edilmesi gerekiyor.
Ancak bu, sokaklara binlerce kişiyle çıkarak, tam kapanma uygulamasının olduğu bir süreçte yapılması doğru değil.
Batman’da da aynı durum vardı ne yazık ki.
Bu Pandemi belasından dolayı yıllardır kitlesel olarak kutlanan resmi bayramlar yasaklanırken büyük tartışmalar yaşanmıştı.
Hükümet kanadı ise ısrarla ‘Pandemi tedbirleri’ nedeniyle izin verilmediğinde ısrar etmişti.
Peki, şimdi İsrail’i protesto edenlere izin verilmesi samimiyetsizlik değil de nedir?
Terör devleti olan İsrail’i kınayalım, vahşete sessiz kalmayalım. Ama bunu başka yollarla yapalım.
Vakaların düşüşe geçtiği şu günlerde herkes yasakların kalkmasını beklerken, başta büyük kentlerde ve Batman’da toplanan binlerce kişinin virüsü daha da yaymadığını kimse iddia edebilir mi?
Bir de bu protestolara katılan kişilerden kaçının cebinde İsrail ürünü olan İphone cep telefonu vardı acaba?
İnsan sağlığını korumak her insanın görevidir. Binlerce kişi toplanarak kentteki kaç kişinin sağlığını korudu acaba?
Samimiyetsizlik…
Başkada bir şey değil…