MURAKABE

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla. Murakabe, kulun sürekli olarak Cenab-ı Hakk'ın (c.c.) gözetimi altında bulunduğunun idrakinde olması halidir. İnsanın manevi alemine dalarak huzur halini zevk etmesi ancak her an Rabbin huzurunda olduğu şuuruna erişmesi ile mümkün olur. Her şeyi görüp gözetleyen hak tealanın her an bizimle olduğu ve bütün yaptıklarımızı hakkıyla gördüğü şuurunda olmak murakabedir ve aynı zamanda bu ihsan üzere Rabbimize kulluk yapmak anlamına gelir.
Murakabeyle insan birbiriyle ilişkili hallerdir. Hz. Peygamber, Cibril hadisinde insanı; "Allah'a sanki onu görüyormuş gibi ibadet etmendir. Her ne kadar sen Allah'ı görmüyorsan da şüphesiz o seni görür" şeklinde tarif etmiştir. Abdullah b. Mübarek kendisinden nasihat isteyen kişiye "Allah ile murakabe halinde ol" demiş ve murakabe halini şöyle açıklamıştır; "Sürekli olarak ulu ve yüce Allah'ı görüyormuş gibi ol." Murakabe ile iç alemine yönelen kişi dikkatini kalbi ve nefsi üzerine yoğunlaştırır. Kalbinden ve zihninden geçen düşünceleri kontrol eder. Hakka yönelerek o'ndan başka her şeyi unutur. Cüneyd-i Bağdadi murakabeyi bir kediden öğrendiğini söyler. Bir gün fare deliği önünde pür dikkat bekleyen ve tüm her şeyden sıyrılarak fare deliğine dikkat kesilen kedinin halinin murakabe konusunda kendisini irşat ettiğini söyler büyük sofi... İmam Gazali, murakabenin nasıl yapılacağı konusunda ayrıntılı izahatlar verir. Öncelikle kişi amel işlemeye başlamadan önce murakabe yapmalıdır. Kalbine gelen düşüncelerin melekten mi yoksa şeytandan mı geldiğine bakmalı, o ameli nefsi için mi, Allah için mi yaptığına dikkat etmelidir. Daha sonra ameli yerine getirme esnasında murakabe etmelidir.
İnsan günah, taat ve mübah olmak üzere üç türlü amelde bulunur. Günah işleme esnasındaki murakabe, günahını neden işlediğini tefekkür etmek ve arkasından pişmanlığını dile getirip tövbe etmek şeklinde gerçekleşir. Taatte murakabe, o taati ihlas ve samimiyetle işleyip işlemediğine bakmaktır. Yemek, içmek ve uyumak gibi mübah amellerdeki murakabe ise bu mübahları edeple, Allah'ı hazır, nazır görerek her zaman huzurda olduğu şuuruyla yerine getirmektir. Amelden sonra olan murakabe ise kişinin her gün yatarken o gün yaptıkları için nefsini muhasebe etmesidir. Her an Cenab-ı Hakk'ın (c.c.) huzurunda olduğu idrakine kavuşan kişinin niyeti halis hale gelir, düşünceleri ve davranışları saflaşır, amellerini ihlas ve samimiyetle ifa eder. Cenab-ı Hak ile rabıtası kuvvetlendiği gibi diğer insanlara ve varlıklara da ihsan şuuru ile muamele eder. Bunlar Allah'ın has kullarıdır. En başta gönüllerini her daim murakabe ederek bu şuura ulaşırlar. Hz. Mevlana'nın ifade ettiği gibi: "Sübhan'ın huzurunda gönüllerinizi koruyunuz ki sonra gönüllerinizden geçen kötü düşüncelerden dolayı utanmayasınız. Çünkü O, halis sütün üçündeki siyah kıl gibi bütün gizli şeyleri, düşünceleri, her şeyi görür."
Dua da buluşmak dileğiyle Allah'a emanet olun.