MUTLULUK

Rahman ve rahim olan Allah'ın adıyla…
Mutluluk bütün özlemlere, bütün isteklere eksiksiz bir biçimde ve sürekli olarak erişilmekten duyulan kıvanç durumu bir isteğimiz, bir özlemimiz yerine geldiğinde duyduğumuz sevincin adıdır mutluluk.
Mutluluk nedir?
Mutluluk kimine göre paradır, kimine göre başarıdır, kimine göre keşiftir, kimine göre süreçtir. Her insanın mutlu olduğu anları farklıdır. İslam dinine göre gerçek mutluluk, Allah'a ve peygamberine iman etmek ve onlara itaat etmek ve dua etmektir. Aristo'ya göre "Mutluluk insan yaşamının biricik amacıdır. Hayatımız boyunca harcadığımız tüm çabalar mutlu olmak içindir. Mutluluk ancak erdeme ve kusursuz bir karaktere ulaşarak yakalanabilir." Aristo bu sözüyle mutluluğun dış kaynaklara değil kişinin iç kaynaklarına bağlı olduğuna vurgu yapmıştır.
Mevlana'ya göre "Mutluluk yolun sonunda olsa ona varıldığında yol bitmiş ve vakit de geçmiş olurdu. Mutlu olmanın zamanı ise bugündür yarın değil."
İbn-i sina'ya göre “Hakikî mutluluk, varlığın yaradılış hikmetini kavramak suretiyle yüce yaradana yükselmek ve ona inanmak, ilâhi alemi tefekkür etmektir.”
Her insanın zihninde mutlu olmak için gerekenler listesi vardır. Bu listenin ilk maddesi genelde paradır. Diğer maddeler de kariyer, başarı, statü sahibi olma vesaire... şeklinde devam eder. Basit bir gözlemle topluma baktığımızda zengin, başarılı, kariyer/statü sahibi olup çok iyi koşullarda yaşayıp mutsuz olan binlerce kişi olduğunu fark edebiliriz. Çoğu zengin insanlar öyledir. Eğer mutluluk parayla olsaydı zenginler daha çok mutlu olurlardı. Paranın mutluluğu bir yere kadardır. Görülüyor ki burada eksik olan bir şeyler var. Maddi koşullar mutluluğa katkı sağlar ancak yeterli değildir. Hep mutlu kalacağınızın yada o maddiyatı sürekli elinizde tutabileceğinizin bir garantisi yoktur. Kalıcı mutluluk, dış koşullardan ziyade kişinin içsel süreçleriyle ilgilidir. Kişinin kendi düşünce, tutum ve davranışları temel belirleyicidir.
Sosyolog/yazar Nurdoğan Arkış, mutluluğun altı temel faktörle ilgili olduğunu ifade eder. Kişinin kendisiyle, başkalarıyla, geçmişle, gelecekle, zamanla ve mekanla olan ilişkisidir. Mutluluk, dış kaynaklardan sağlanmaz; kişinin kendi düşünce, eylem, söylem ve seçimlerinin sonucudur. Bundan dolayı başkalarından örneğin arkadaşınızdan, ebeveyninizden, eşinizden, çocuklarınızdan sizi mutlu etmesini beklemek gerçek dışı bir beklentidir. Hiç kimse birbirini mutlu etmekten sorumlu olamaz. Sosyal varlıklar olarak herkes bir diğerine ihtiyaç duyar. Elbette birbirinin yaşamına katkı sağlar ve zenginlik katar. Ancak mutluluğun tek kaynağı olamaz, olmamalıdır. Herkes kendi mutluluğundan kendisi sorumludur. Siz kendinizle, başkaları ile geçmiş, gelecek, şimdiki zaman ile barışık olduğunuz oranda mutlu olursunuz. Mutluluk hiç üzülmemek, daima iyi hissetmek hazza odaklanmak, hiç problemle karşılaşmamak yada korku, kaygı, acı ve özlem gibi duygulara yer açmamak değildir. Çünkü bu duygular ve bu duyguları getiren durumlar yaşamın bir parçasıdır ve kaçınılmazdır. Olumsuz duygulardan kaçma çabası onları yok saymak anlamına gelir ki yaşamın belli bölümlerini yok sayma çabasının kendisi gerginlik doğurur. Mutlu olmak tüm koşulların mükemmel olmasıyla değil, sahip olunan koşullar altındaki anlamı bulmakla ve elinizden gelenin en iyisini yapabilmekle mümkündür.
Rabbim bütün inananları mutlu etsin. Mutluluk hayatlarından eksik olmasın. Mutluluğu ailelerimizden eksik etmesin. Allah'ın selamı, rahmeti, bereketi, mağfireti, inayeti, hidayeti hepimizin üzerine olsun. Hakka namzet ol.