CESARETİN CESARETSİZLİĞİ

     İnsanoğlu yaşamı boyunca doğru ve ya yanlış bir şeyler yapar. Herkesin yaptığı kendine göre doğrudur. Bazen doğrularla yanlışları ayırt edebilme kabiliyeti bulunur insanda ve bunun doğrultusunda hareket eder. Bazen de bu durumun tam aksi olur ve hayat bir felaket olur. Kabustan da öte bir hal alır. Doğru bildiği işlerini büyük bir cesaret örneği ile yapmaya çalışarak işlerini bitirmeye çalışır.
     Cesaret insanların herhangi bir durum karşısında hedeflediği işleri sonuca ulaştırmak için, korkmadan cesurca hareket etmesidir. Bir olayı, eylemi yerine getirmek için bazen gözü kara davranmak zorunda kalabilir insanoğlu.
     Aslında olaya tüm canlılar üzerinden baktığımızda ise durum yine aynıdır. Hayvanlar yemlerini hiç düşünmeden hatta ve hatta önüne bir engel çıktığında, o engeli gözü kara bir şekilde sonucunu düşünmeden yok eder. Örnek verecek olursak eğer, bir aslan önce avını belirler. Daha sonra avını büyük bir cesaretle yakalar. Yakaladığı avını yemek için, diğer hayvanlara kaptırmaması gerekir. Kaptırmadan yemesi ve karnını doyurması gerekir. Bunun için de yemeğini kapmaya çalışan ve karşısına çıkan diğer hayvanlarla büyük mücadeleye girer ve gerekirse hayatını tehlikeye atarak, karşısındaki hayvanı yok eder ve önündeki yemeğine sahip çıkar. Böylece olayın üstesinden gelerek duruma hakim olur ve yemini afiyetle yer.
     Belli başlı insanlarda ise bir eylem yapacakları zaman, büyük planlar yaparlar. Hedef belirler taktik uygularlar. İşlerinin iyi olması için büyük çaba sarf ederler. Bu planlar kimi zaman iyiye, kimi zaman da kötüye hizmet eder. Hayatı algı yeteneğine göre algılayan kişiler, algılarını doğru bir şekilde yönlendirmiş iseler, plan insanlık içindir ve orada planı uygulamada bütün cesaretini kullanabilirler. Sonuç ne olursa olsun sorun yoktur. Ama plan kötü emelleri elde etmek için ise durum vahim, sorun büyüktür.
     Aklı eksik çalışan, işlerini planlarını kendi kötü emellerini gerçekleştirmek için yanlış yapan insanlar, güya işlerini yapmak için büyük cesaret göstereceklermiş edasıyla işe kalkışırlar. İşlerinin iyi gitmemesi ve planlarının aksaması durumunda ise gösterdikleri cesaretler cesaretsizliğe dönüşür, yine işler içinden çıkılmaz bir hale çevirirler ve cesaretin yerini de korku alır. Bunun sonucunda da başından beri büyük cesaretle başlamaya çalıştıkları ve yapmaya yeltendikleri planların sonucunda başarısızlığa uğrarlar. Bu durumda da cesaret yerini cesaretsizliğe ve korkuya bırakırlar. 
     İşte o zaman bu kadar kötü işi yapanlar pişman olduklarında, tabi pişman iseler, orası da biraz şüpheli ya neyse, kendilerine korktukları soruları sormaya çalışarak hayatlarını kabusa çevirirler. Artık köşeye sıkışmışlardır. Ne kaçacak bir yerleri, ne de sığınacak bir kimseleri vardır.
     Acaba bana ne yapacaklar?
     Ben ne olacağım?
     İşkence yaparlar mı?
     Pek çok soruyu kendilerine sorabilirler. Biz halk olarak birlik olduktan sonra, gerisi hikaye gelir insana.
     İman gücünü kaybedenler, vatanın bütünlüğünü ikinci plana bile almazlar. Çıkarları daha önemlidir.
     Cesaretli olmak iyi niyetli cesur insanların işidir.